Ex corpore: Sacra et profana, Iocularia sinica.
Domino bibliothecario David Turshyan dicatus.
Angelopoli est regia scientiarum, illi regiae nomen Bibliotheca Centralis est. Illi regiae corpus operum lingua latina est. Ibi incidi in Historiam Augustam et eam legere incepi cum signum incendii clare sonuit; id significavit nos oportuit ire per ianuam rerum subitarum loco per ianuam praecipuam, quae machinamentum ut prohiberet quominus furtum librorum fiat, quoniam libri iam habuerant sigilla electronica, quae excitabant tale machinamentum.
Exivi. Raeda longa vectus sum. Domum adveni. Cenam sumpsi. Televisorium excitavi, magnitudinem vocis primum auxi deinde remisi, programa televisificum expectavi, demum televisorium extinxi. Deos pacem precatus sum. Dormitum ivi. Dies salutaris fuit.
Expergefactus sum postridie studiosus legendi Historiam Augustam et eam vere continuavi legere libenter in multam noctem quoad…animo comprehendi eum librum invita bibliotheca extraxi, id est nemo scivit me librum habuisse. Quid facere? Angor conscientiae me non omittebat.
Subito, homunculus amictus veste alba supra umerum dextrum meum stans apparuit, vera imago integritatis, perpulcher, ei angelicae alae albae erant, ei nimbus aureus insuper caput erat, perspicilla usus erat, ei capillum maxime brevis erat. Ita mihi allocutus est: Care Celedoni, noli sollicitari! Nemo legit tales libros, sed scio te eos magni aestimare, retine librum.
Facit ut horream. Nullo modo ei credere quivi. Obmutui.
Sic res se habebat et de improviso homunculus subornatus venusta synthesi et venusto focali supra umerum sinistrum meum stans apparuit, perpulcher, ei dua cornua supra caput erant, perspicillo usus erat, ei capilli maxime breves erant, ei cauda erat. Ita me allocutus est: Fac, ut animo forti sis, care Celedoni! Id noli facere, noli te tradere temptationi. Noli oblivisci alios homines tales libros legere velle, idcirco propere librum redde bibliothecae.
Non plus ultra facit, ut horream. Nullo modo poteram ei credere. Obmutui.
Ecce homunculus amictus veste alba supra humerum dextrum meum stans ab integro me allocutus est: Ne te crucia! Animum ad eum noli attendere! Demens est! Num potes videre ei cornua supra caput esse? Retine librum aequo animo.
Haec hactenus, mens mea alienata erat, ista graviter non iam ferre quivi.
Confestim cucurri ad bibliothecam et librum ultimo temporis momento reddidi.
Celedonius Jimenez mexicanus scripsit anno Domini 2024.
Sic res se habebat et de improviso, homunculus subornatus venusta synthese et venusto focale supra umerum sinistrum meum stans apparuit, perpulcher, ei dua cornua supra caput erant, perspicilla usus erat, ei capillum maxime brevis erat, ei cauda erat. Ita mihi allocutus est: Fac ut animo forti sis, care Celedoni! Id noli facere, noli te tradere tentationi. Noli obliviscari alii homines tales libros legere velle, idcirco propere librum redda bibliothecae.
Non plus ultra facit ut horream. Nullo modo poteram ei credere. Obmutui.
Ecce homunculus amictus veste alba supra humerum dextrum meum stans ab integro mihi allocutus est: Ne te crucia! Animum ad eum noli attendere! Demens est. Num potes videre ei cornua supra caput sunt? Retine librum aequo animo.
Haec hactenus, mentem meam alienata erat, ista graviter non iam ferre quivi. Confestim cucurri ad bibliothecam et librum in ultimo reddidi.
Celedonius Jimenez scripsit, die veneris, 4o maii 2023 AD.